Rozmieszczanie komponentów

Dodawanie z biblioteki

Zakładka Biblioteka w lewym panelu to katalog: łóżka, moduły kuchenne, woda i gaz, elektryka, płyty i stelaże — każdy z prawdziwą miniaturą 3D i domyślnymi wymiarami. Pole wyszukiwania filtruje listę, a elementy montowane na dachu lub na ścianie są oznaczone obok rozmiaru.

Element postawisz na dwa sposoby: kliknij go, żeby dodać go na środku busa, albo przeciągnij go z listy i upuść dokładnie tam, gdzie chcesz go mieć na scenie. Tak czy inaczej nowy element jest zaznaczony i gotowy do edycji w Inspektorze.

Pod wieloma elementami znajdziesz gotowe modele — prawdziwe produkty, które kupują budujący kampery (lodówka Dometic CRX 50, MaxxFan Deluxe, akumulator Victron 100 Ah…), każdy z prawdziwym rozmiarem, wagą, typową ceną i poborem prądu od producenta. Kliknij chip modelu, żeby postawić dokładnie ten produkt, albo przełącz postawiony element między prawdziwymi modelami w Inspektorze — każde pole i tak zostaje edytowalne.

Wszystko, co postawisz, pojawia się w zakładce Elementy — to konspekt twojej zabudowy. Kliknij wiersz, żeby zaznaczyć element (nawet schowany za ścianą), oko ukrywa go na scenie, a kosz usuwa.

Przesuwanie — przeciągnij albo użyj uchwytu

Dwa sposoby przesuwania, bez wybierania narzędzia:

Przeciąganie — domyślne. Przeciągnij dowolny element po podłodze; idzie za kursorem, zostaje w ścianach busa i opiera się na podłodze albo na tym, na co najedzie (tak działa układanie jednego na drugim — upuść materac na ramę łóżka, pudełko na półkę).

Uchwyt transformacji — jedna kompaktowa kontrolka na środku zaznaczonego elementu do całej reszty. Trzy strzałki go przesuwają: czerwona wzdłuż busa, niebieska w poprzek, zielona w górę; szara kropka pośrodku przesuwa go swobodnie. Między każdą parą strzałek łuk obraca go wokół trzeciej osi: zielony płasko na podłodze (podstawa elementu obraca się razem z nim), czerwony pochyla go do przodu i do tyłu, niebieski przechyla na bok — co 15°, przytrzymaj ⌥ dla dowolnego kąta. Kwadraty zmieniają rozmiar: ten tuż za końcem strzałki rozciąga tę oś, a przeciwna strona stoi w miejscu (zielony to wysokość, podstawa zostaje), a bursztynowe w narożnikach podstawy ciągną narożnik, a przeciwny stoi. Chip pod elementem pokazuje rozmiar, a podczas przeciągania bieżącą liczbę.

Pochylanie (czerwony i niebieski łuk) służy do opartej deski, panelu solarnego na uchylnym wsporniku, roweru na boku — planer i tak traktuje element jak stojący prostopadłościan przy ścianach, układaniu i liście cięcia.

Do drobnych poprawek strzałki na klawiaturze przesuwają zaznaczony element o 2 cm wzdłuż osi busa — przytrzymaj ⇧ dla kroków co 25 cm.

Obracanie, duplikowanie, usuwanie

R obraca zaznaczony element o 90° (jego podstawa obraca się razem z nim, a on sam znów mieści się w busie). ⌘D duplikuje zaznaczenie i stawia kopię obok oryginału. Del usuwa element. Wszystkie trzy są też przyciskami na pasku narzędzi i w Inspektorze — i wszystkie da się cofnąć.

Wielokrotne zaznaczanie i grupy

Zaznacz kilka elementów, klikając ich wiersze w panelu Elementy z ⌘ — albo naciśnij ⌘A, by zaznaczyć wszystkie widoczne. Przy dwóch lub więcej zaznaczonych naciśnij ⌘G (albo przycisk Grupuj, który się pojawi), żeby je zgrupować.

Przy kilku zaznaczonych Inspektor edytuje je razem: rozmiar, obrót, koszt, wagę, prąd, kolor i teksturę. Każde pole pokazuje wspólną wartość albo Różne, gdy się różnią — wpisz raz, a zmiana obejmie wszystkie jako jeden krok cofania.

Grupa zachowuje się jak jeden mebel: przeciągnij dowolny element, a cała grupa przesunie się razem, zachowując wewnętrzny układ — idealne do bloku kuchennego z blatem, lodówką i szufladami. Przeciąganie z ⌥ wyciąga pojedynczy element z grupy, a ⇧⌘G rozwiązuje grupę.

Przyciąganie i linie wyrównania

Podczas przeciągania elementy przyciągają się do krawędzi i środków wszystkiego innego na scenie, a czerwone linie wyrównania błyskają na podłodze, pokazując dokładnie, z czym się wyrównałeś — tak samo jak w Figmie.

Przytrzymaj ⌥ podczas przeciągania, żeby wyłączyć przyciąganie na ten jeden ruch, gdy potrzebujesz pozycji pomiędzy.

Mierzenie: miarka, ścieżki i lista Pomiary

Naciśnij M (albo przycisk z linijką na pasku narzędzi) i kliknij dowolne dwa punkty — na meblu, podłodze albo gołej ścianie — żeby odczytać odległość między nimi. Gdy narzędzie jest otwarte, prawy panel zajmuje lista Pomiary: każdy pomiar z długością, nazwą, którą możesz wpisać, i przyciskiem usuwania. Pomiar z dwóch punktów pokazuje też odcinek poziomo (wzdłuż podłogi) i pionowo (w górę lub w dół) — właśnie to chcesz wiedzieć przy rurze ze spadkiem albo kablu wspinającym się po ścianie.

Punkty się przyciągają — najpierw do narożników elementu, potem do środka krawędzi, w dowolne miejsce na krawędzi oraz do ścian, podłogi i sufitu wykończonego wnętrza. Kropka pod kursorem robi się zielona, gdy coś złapie. Przytrzymaj ⌥, żeby postawić punkt dokładnie tam, gdzie klikasz.

Przytrzymaj ⇧ podczas klikania, żeby dodawać kolejne punkty do jednej ścieżki: trasa kabla wokół dwóch narożników, krawędź blatu, uszczelka wokół otworu. Każdy odcinek ma własną długość, a ostatni punkt pokazuje sumę. Enter, dwuklik albo kliknięcie bez Shift kończy ścieżkę; Backspace cofa ostatni punkt; Esc kończy ścieżkę — postawione punkty zostają — a drugie Esc zamyka narzędzie. Każdy punkt to osobny krok cofania: Ctrl/⌘ Z w trakcie rysowania cofa ostatni punkt, a linia biegnie dalej od poprzedniego. Od trzeciego punktu ponowne kliknięcie pierwszego zamyka pętlę — obwód za jednym zamachem.

Pomiary zostają. Zapisują się z projektem i wracają za każdym razem, gdy naciśniesz M; przez resztę czasu są ukryte, więc nigdy nie zaśmiecają sceny, trybu zdjęć ani eksportu. Przeciągnij dowolny punkt, żeby go poprawić — przyciąga się tak samo — a kliknięcie narożnika ścieżki z ⌥ go usuwa.

Dodawaj punkty później. Zaznacz pomiar — kliknij jego wiersz na liście, jego linię albo sumę w busie — i jest gotowy do edycji: przytrzymaj ⇧ i klikaj, żeby go przedłużyć (rośnie od końca bliższego twojemu kliknięciu; puść Shift, gdy skończysz), albo najedź na jego linię i naciśnij +, który się pojawi, żeby wstawić narożnik i przeciągnąć go na miejsce. Przycisk Dodaj punkty w wierszu robi to samo bez modyfikatora: ścieżka otwiera się od ostatniego punktu, kliknięcie dodaje końcowy punkt, Enter kończy, Esc przerywa — dodane punkty zostają, a każdy cofa się osobno. Pomiar z dwóch punktów po prostu staje się ścieżką. Klawisze są zawsze wypisane w bloku Jak mierzyć na górze listy.