Projektant komponentów
Zbuduj własne meble z prostopadłościanów, walców, kul, stożków i klinów — potem zapisz je w bibliotece i stawiaj jak każdy element katalogu.
Ostatnia aktualizacja
Czym jest projektant
Gdy w katalogu nie ma dokładnie twojej szafki, projektant komponentów pozwala zbudować ją samemu z pięciu prostych brył: prostopadłościanu, walca, kuli, stożka i klina (rampy). Składasz części na otwartej podłodze, nadajesz komponentowi nazwę i zapisujesz go w Moje komponenty — stamtąd stawiasz go, układasz w stos, przyciągasz i skalujesz w edytorze dokładnie jak element z katalogu.
Otwierasz go z edytora: przejdź do zakładki Biblioteka i kliknij Projektuj u góry. Żeby zmienić komponent, który już zrobiłeś, najedź na niego w Moje komponenty i użyj Edytuj w projektancie.
Budowanie z części
Każdy z pięciu przycisków brył na pasku narzędzi projektanta dodaje do sceny jedną część. Każda część ma własną pozycję, rozmiar, obrót i kolor, edytowane w inspektorze, który otwiera się po prawej, gdy część jest zaznaczona.
- Wpisz nazwę komponentu na pasku narzędzi — "Szafka górna", "Stolik obrotowy" — bez niej nie zapiszesz.
- Kliknij przycisk bryły (prostopadłościan, walec, kula, stożek albo klin), żeby dodać część.
- Przeciągnij część na miejsce albo użyj pól Pozycja i Rozmiar w inspektorze, żeby wpisać dokładne liczby — wszystko jest w metrach.
- Wybierz kolor z palety albo z próbnika własnego koloru.
- Powtarzaj — części potrzebne dwa razy duplikuj (Ctrl/⌘ D), zamiast budować od nowa.
- Kliknij Zapisz w bibliotece (albo Ctrl/⌘ S). Zupełnie nowy komponent od razu ląduje w twoim busie, zaznaczony i gotowy do ustawienia.
- Przy walcach, kulach i stożkach rozmiary X i Z wyznaczają podstawę — równe wartości dają koło, różne elipsę.
- Części wyglądają najlepiej, gdy na łączeniach zachodzą na siebie o centymetr czy dwa — bez wiszących szczelin.
Panel Warstwy
Każda część to wiersz na liście Warstwy po lewej, najnowsze na górze — ten sam pomysł co warstwy w Figmie. Kliknij wiersz, żeby zaznaczyć część (nawet schowaną w innych), kliknij dwukrotnie, żeby zmienić jej nazwę, i użyj oka, żeby ją ukryć, gdy pracujesz nad tym, co jest za nią. Po najechaniu na wiersz pojawiają się przyciski duplikuj i usuń.
Przesuwanie części — cztery narzędzia (1–4)
Pasek narzędzi ma te same cztery narzędzia rozmieszczania co edytor, pod klawiszami cyfr:
Swobodne przesuwanie 1 — przeciągaj części po podłodze.
Uchwyt przesuwania 2 — strzałki osi do kontrolowanego ruchu, także w pionie.
Uchwyt obrotu 3 — obrót o dowolny kąt wokół osi pionowej.
Uchwyt skalowania 4 — rozciągaj część wzdłuż poszczególnych osi, przeciągając uchwyty.
R obraca zaznaczoną część o 90°, a inspektor ma pole dokładnego obrotu w stopniach. Cofnij i ponów (Ctrl/⌘ Z / Ctrl/⌘ Shift Z) obejmują każdą zmianę — projektant ma własną historię, oddzielną od historii edytora.
Wydrąż i Stelaż — z jednego prostopadłościanu wiele
Zaznacz prostopadłościan, a inspektor pokaże sekcję Przekształć z dwoma kreatorami na jedno kliknięcie:
Wydrąż zastępuje prostopadłościan otwartą od góry skrzynią z pięciu paneli 18 mm — natychmiastowy punkt wyjścia dla szuflady, skrzyni w garażu albo korpusu szafki pod zlew.
Stelaż zastępuje prostopadłościan stelażem z łat 45 mm — dwanaście łat i belek wzdłuż krawędzi bryły, tak jak naprawdę obudowałbyś tę objętość drewnem. Stelaż zbudowany w ten sposób jest wyceniany łata po łacie na liście cięcia w Karcie budowy.
Oba przekształcenia dają zwykłe części: każdy panel czy łatę możesz potem osobno przesunąć, przeskalować, przemalować albo usunąć.
- Najpierw zarysuj całą objętość jednym prostopadłościanem, dopracuj jego rozmiar, a dopiero potem przekształć — dużo szybciej niż stawianie paneli po kolei.
Wycinanie otworów
Zaznacz część prostopadłościan i kliknij Wytnij otwór w inspektorze — przepusty na kable, wycięcia pod zlew, kratki wentylacyjne. Kliknij ścianę bryły, żeby ją uzbroić (zabarwi się na bursztynowo), a potem przeciągnij, żeby narysować prostokąt otworu; zwykłe kliknięcie stawia w tym miejscu otwór domyślnego rozmiaru. Nowy otwór jest od razu zaznaczony, z polami dokładnego środka X/Y i szerokości/wysokości oraz przyciskiem usuwania.
Otwór zawsze przecina część na wylot, na całą głębokość w kierunku tej ściany — w tej pierwszej wersji nie ma kieszeni o częściowej głębokości.
- Otwory na dwóch przeciwległych ścianach jednej osi (np. przód/tył) łączą się w to samo cięcie — rysuj ich tyle, ile potrzebujesz, po dowolnej stronie.
- Otwory na ścianach *różnych* osi tej samej części nie mogą się przecinać (to wymagałoby prawdziwego odejmowania brył 3D); przecina tylko kierunek narysowany jako ostatni, a inspektor cię o tym ostrzega, gdy to cię dotyczy.
Zapisywanie i używanie komponentu
Zapisz w bibliotece zapisuje komponent w Moje komponenty (potrzebuje nazwy i co najmniej jednej części). Jeśli projektanta otworzyłeś z projektu, nowo utworzony komponent zostanie automatycznie postawiony w tym busie, gdy wrócisz; zmiany w istniejącym komponencie aktualizują go w bibliotece.
W edytorze twój komponent zachowuje się jak każdy element katalogu: układa się w stos, przyciąga, trzyma się wnętrza busa, skaluje się przyciskami Maks. dla każdej osi i przyjmuje w Inspektorze wartości wagi, kosztu i poboru prądu.
- Pasek narzędzi pokazuje na żywo liczbę części i wymiary całego komponentu — porównaj je z miejscem, pod które budujesz, zanim zapiszesz.
- Nie wiesz, od czego zacząć? Wygeneruj pierwszy szkic przez Stwórz z AI, a potem dopracuj go tutaj — każdy komponent z AI da się edytować w projektancie.
Utknąłeś? Napisz do mnie na support@vanplot.com — odpowiadam osobiście.Jesteś zalogowany? Przycisk Wyślij opinię nad paskiem skrótów w edytorze też trafia prosto do mnie.