Karta budowy

Od układu do liczb

Wszystko, co wstawiasz, niesie dane — masę, koszt, pobór prądu, wymiary — a Karta budowy zbiera je w liczby, które decydują, czy zabudowa ma sens: ile kosztuje, ile waży i co trzeba kupić. Otwierasz ją przyciskiem Karta budowy na pasku narzędzi.

Otwiera się na karcie specyfikacji: twój bus i wymiary jego wnętrza, liczba elementów, sylwetka zabudowy z góry i cztery wskaźniki — Masa zabudowy względem ładowności, Koszt zabudowy z rocznym kosztem paliwa, Autonomia prądu w dniach i Woda czysta na pokładzie. Pod spodem jest pięć zakładek: Przegląd (na co idą pieniądze, co najcięższe na pokładzie), Zakupy (wyceniona lista materiałów), Lista cięcia, Instalacje i sprzęt (instalacja elektryczna, dobór instalacji, spakowany sprzęt) i Eksport.

Kosztorys materiałów

Tabela materiałów to twoja lista zakupów: łaty 2×2 (łączne metry, przeliczone na odcinki 2,4 m z odpadem), arkusze sklejki na płyty i panele oraz kabel i rura wodna z twoich poprowadzonych tras (z zapasem). Każdy wiersz ma edytowalną cenę jednostkową — wpisz ceny z lokalnego składu drewna i marketu budowlanego, a sumy przeliczą się od razu. Ceny zapisują się z projektem.

Meble też się tu liczą: każda szafka, moduł kuchenny, ławka i podest łóżka jest wyceniany jako płyty i łaty, z których byś go wyciął, parametrycznie według aktualnych wymiarów elementu. Własny wiersz kosztu elementu obejmuje wtedy okucia i akcesoria — zawiasy, prowadnice i kupowane części.

To samo dotyczy warstw zabudowy, które określasz w Inspektorze nadwozia (otwieranym przyciskiem Nadwozie): izolacja podłogi oraz ścian i sufitu pojawia się w metrach kwadratowych przy wybranej grubości z odpadem przy cięciu każdego materiału (sztywne płyty dają więcej odpadu niż wełna), łaty jako metry łat, a podłoga techniczna i panele okładzinowe jako liczba arkuszy. Powierzchnie pochodzą z prawdziwego wnętrza twojego busa z odjętym każdym otworem na okno i wywietrznik.

Instalacja elektryczna

Sekcja Instalacja elektryczna bilansuje twój budżet prądu: wpisz pojemność akumulatora (Ah @ 12V) i moc paneli solarnych, a porówna je z dziennym zużyciem wstawionych urządzeń — lodówka i wywietrznik dachowy mają rozsądne wartości domyślne, a Wh/dzień każdego elementu można zmienić w Inspektorze.

Werdykt dostajesz w jednej linijce: łączne zużycie, oczekiwany uzysk z solarów (przy 3,5 godziny słońca), dzienna nadwyżka lub niedobór i ile dni akumulator wytrzyma bez słońca.

Dwie rzeczy sprawiają, że liczby są uczciwe. Po pierwsze, wstawiony sprzęt wygrywa z wpisanymi liczbami: wstaw do układu akumulator albo panele solarne z katalogu, a pola Ah i W zaczną je odczytywać (usuń elementy, by znów wpisywać ręcznie). Po drugie, wybór Chemia — LiFePO4 (80 % użytkowej pojemności), AGM albo kwasowo-ołowiowy (50 %) — określa, ile z akumulatora możesz faktycznie pobrać, więc zabudowa na AGM nie dostaje już autonomii litu. Dobór instalacji obok zamienia twoje dzienne zużycie w specyfikację zakupową: wybierz, ile dni bez słońca chcesz przetrwać i jakie jest twoje największe obciążenie 230 V, a zarekomenduje akumulatory, panele solarne (z wartością zimową obok), przetwornicę, regulator MPPT, ładowarkę DC-DC i ładowarkę z sieci — każde oznaczone jako Pokryte albo Brakuje względem tego, co wstawiłeś.

Pod spodem linijka strat ciepła dobiera ogrzewanie: przy −5 °C na zewnątrz i 20 °C w środku oblicza, ile watów traci twoja karoseria — na podstawie materiałów i grubości izolacji określonych w Inspektorze nadwozia, na prawdziwych powierzchniach twojego busa — i podaje klasę ogrzewania (2, 4 albo 6 kW), która to pokryje. Zaizoluj lepiej i patrz, jak liczba spada.

Koszty eksploatacji i ładowność

Koszty eksploatacji wyceniają masę, którą przykręcasz: masa zabudowy dodaje mniej więcej 0,4 L/100km na każde 100 kg, a z twoją ceną paliwa, bazowym spalaniem i rocznym przebiegiem (wszystko do edycji) pokazuje dodatkowe litry i roczny koszt wożenia zabudowy.

Ładowność jest tam, gdzie potrzebujesz jej cały czas: panel statystyk zabudowy w lewym dolnym rogu edytora pokazuje łączną masę względem ładowności busa jako pasek na żywo — zielony, bursztynowy powyżej 80%, czerwony po przekroczeniu — plus rozkład na przednią i tylną oś, balans lewo/prawo, wodę na pokładzie, zajętość podłogi i kontrole projektu, które zgłaszają ryzykowne układy.

Kontrole projektu wykraczają poza masę — to około dwudziestu kilku heurystycznych kontroli, które sprawdzają układ pod kątem wygody życia: ostrzeżenie, gdy nad powierzchnią spania jest mniej niż 55 cm miejsca do siedzenia, ostrzeżenie o zwężeniu przejścia, gdy meble naprzeciw siebie zostawiają mniej niż 45 cm potrzebne do przejścia na wysokości bioder, wskazówka, gdy prysznic jest za ciasny na łokcie, oraz kontrole brakującego lub za krótkiego łóżka, butli gazowych przy źródłach ciepła, ciężkich rzeczy zamontowanych wysoko, przeciążenia dachu, zablokowanych drzwi i wejścia przez drzwi przesuwne, braku wentylacji, obciążenia jednej strony i podłogi, która zrobiła się za ciasna, by po niej chodzić. Sprzęt na zewnątrz nadwozia ma własne: za duża masa zwisająca za tylną osią, sprzęt na dachu, przez który bus przestaje mieścić się pod progiem wysokości, pod którym wcześniej przejeżdżał, ciężkie swobodnie umieszczone części na zewnątrz nadwozia oraz — dla zbiorników albo ogrzewania pod podłogą — prześwit, zmieszczenie się między podłużnicami ramy, mróz i prowadzenie wydechu.

Lista cięcia

Pod podsumowaniami karta wylicza każdy element do wycięcia, w czterech tabelach: Cięcie drewna (stelaże rozłożone łata po łacie — stelaż zbudowany funkcją Stelaż w projektancie pojawia się jako pojedyncze łaty i rygle), Płyty (elementy z płyt z wymiarami), Okucia (zawiasy, prowadnice szuflad i akcesoria z ilościami) i Wyposażenie (kupowane elementy z masą i kosztem).

Meble da się zbudować, to nie czarna skrzynka: szafka rozkłada się na boki korpusu 18 mm, wieniec górny i dolny, plecy 6 mm i drzwiczki z liczbą zawiasów; moduł szuflad wylicza każdą skrzynkę szuflady z parą prowadnic; blok kuchenny obejmuje blat, cokół i środkową przegrodę; podest łóżka rozkłada się na podłużnice, poprzeczki i pokład. Każdy panel ma wymiary z aktualnych wymiarów elementu — zmień rozmiar szafki, a jej lista cięcia pójdzie za nią.

1. Naciśnij Karta budowy na pasku narzędzi.
2. Przejrzyj tabele — każdy wiersz pokazuje element, ilość, wymiary i masę.
3. Naciśnij Kopiuj CSV, by wkleić kartę do arkusza kalkulacyjnego, albo Pobierz, by zapisać ją jako plik CSV nazwany jak twój projekt.
4. Zabierz ją do składu drewna — pozycja łat zawiera już odpad.

Zabierz to do warsztatu: Pakiet budowy

Zakładka Eksport to kreator Pakietu budowy: jeden dokument dla całej zabudowy, złożony z sekcji, które zaznaczysz. Zacznij od tego, Dla kogo jest — Mnie (lista zakupów, lista cięcia i karty szafek), Stolarz / CNC (karty szafek, lista cięcia, rozkrój płyt i etykiety elementów), Elektryk / hydraulik (elektryka, woda, kolejność budowy i masa) albo Wszystko — a potem sam dopasuj Sekcje: Okładka, Rzuty 1:20, Karty szafek, Lista cięcia, Rozkrój płyt, Lista zakupów, Schemat elektryczny, Schemat wody, Kolejność budowy, Raport wagi i Etykiety elementów. Każdy wiersz pokazuje licznik na żywo — „5 elementów”, „48 części”, „4 arkusze” — więc pakiet czyta się jak paragon, zanim go wydrukujesz.

Ustaw Zakres na Cała budowa albo na bieżące Zaznaczenie — wybierz jedną szafkę, a jej grupa pójdzie razem z nią; tak wysyłasz stolarzowi pojedynczy moduł. Wybierz Format płyty, który faktycznie kupisz (2440×1220, 2500×1250, 1525×1525 albo 4×8 ft), i Rzaz piły; oba trafiają do rozkroju płyt. Podgląd pokazuje każdą stronę tak, jak zostanie wydrukowana — przewijaj ją, a liczniki i liczba arkuszy do kupienia aktualizują się, gdy włączasz i wyłączasz sekcje.

Karty szafek to strony, z których stolarz robi wycenę. Każdy element do zbudowania dostaje własną kartę: wymiary całkowite i położenie (od tyłu, od lewej, od podłogi), widok z przodu z polami drzwiczek i szuflad plus widok z boku, a potem każdy panel narysowany w skali z wymiarami na gotowo — gruba linia oznacza widoczną krawędź do oklejenia lub strugania, linie przerywane wyznaczają wycięcie od krawędzi, strzałka pokazuje kierunek słojów — a na końcu łaty i okucia do kupienia. Części są numerowane „3.2”: numer elementu na rzucie, potem numer części.

Części uczciwie pokazują, co na nich jest. Zlew, płyta grzewcza albo kran stojący na blacie zamienia się w otwór w tym blacie; boki szafek górnych mają profil odrysowany ze ściany; elementy z projektanta i z AI też się rozkładają — cienkie prostopadłościany stają się panelami z płyty z otworami jako wycięciami, długie stają się łatami, a cała reszta to części kupowane. Stoły, stoły składane, półki ścienne, schodki ze schowkiem i wysuwane łóżka rozkładają się razem z szafkami, łóżkami i kuchniami.

Rozkrój płyt odpowiada na pytanie, na które sama lista cięcia nigdy nie odpowiadała: ile arkuszy kupić. Panele są układane na twoim formacie płyty z uwzględnieniem rzazu i słojów, osobno dla każdego materiału — „Kup 4 arkusze 18 mm” — z rysunkiem każdego arkusza w kolejności cięcia i resztkami, które warto zachować; łaty są w ten sam sposób układane w handlowe długości.

Pod podglądem są trzy pliki do pobrania i Drukuj. Pobierz PDF tworzy w przeglądarce prawdziwy wektorowy PDF — mały, przeszukiwalny, ostry w każdej skali. Pliki warsztatowe (.zip) są dla warsztatu CNC albo punktu cięcia na wymiar: jeden DXF na każdą część i każdy rozkrojony arkusz w skali 1:1 w milimetrach (obrysy, wycięcia, etykiety i słoje na osobnych warstwach), pliki importu do Cutlist Optimizer i OptiCutter, zwykły CSV listy cięcia z krawędziami i wycięciami oraz lista łat. PDF z etykietami drukuje naklejkę dla każdej części na arkuszu Avery L7160 — naklejaj każdą, gdy część zejdzie z piły; identyfikator zgadza się z kartą szafki i listą cięcia.

Nie musisz otwierać kreatora dla pojedynczego modułu: każdy element do zbudowania ma na dole Inspektora przycisk Karta szafki (PDF), który pobiera tylko ten element — rysunek, części, rozkrój płyt i okucia — gotowy do przekazania stolarzowi.

Pod kreatorem pozostałe eksporty zostają takie jak wcześniej: Szablon ściany 1:1 drukuje prawdziwą krzywiznę ściany busa w skali naturalnej na wielu stronach — sklej je taśmą i odrysuj boki szafek na rzeczywistej krzywiźnie, zanim potniesz drogą sklejkę; AR Quick Look stawia zabudowę w naturalnej wielkości na twoim podjeździe przez telefon (Quick Look na iPhonie, plik glTF wszędzie indziej); a Kopiuj CSV / Pobierz CSV dają surowe wiersze listy cięcia do składu drewna albo twojego własnego arkusza.

Kondycja zabudowy: napraw, zdecyduj, sprawdź

Karta Statystyki zabudowy ma jedną listę porad dla całego planu, podzieloną na trzy poziomy. Napraw — coś jest błędne lub niebezpieczne teraz: zablokowane drzwi przesuwne, butla gazowa obok płyty grzewczej, szafka wisząca w powietrzu bez niczego pod spodem. Zdecyduj — decyzja, której ten plan jeszcze nie podjął: brak pompy do zbiornika, brak źródła ładowania akumulatora, brak wywietrznika dachowego, brak czujnika CO. Sprawdź — rzeczy, na które odpowiesz tylko ty, zwykle z dala od ekranu: zważ busa, potwierdź dane z tabliczki znamionowej. Trzy liczniki są na karcie, pierwsze trzy wiersze są zawsze widoczne, a Pokaż wszystko otwiera resztę.

Każdy wiersz to jedna krótka linijka; naciśnij jego strzałkę, by przeczytać, dlaczego to ważne i co zrobić. Wiersze o decyzjach można odrzucić na dobre — odrzucona podpowiedź nie wróci w tej przeglądarce — natomiast aktywne ostrzeżenie o układzie przed tobą wraca samo, dopóki go nie naprawisz.

Niektóre podpowiedzi znikają, gdy wstawisz daną rzecz: czujnik CO, czujnik dymu, gaśnica i koc gaśniczy są w katalogu, a odpowiednia podpowiedź znika w chwili, gdy któryś z nich znajdzie się w busie. Żadna podpowiedź nie jest odbiorem bezpieczeństwa — instalację gazową, elektryczną i konstrukcję niech sprawdzi wykwalifikowany fachowiec.